მეგობრის ხსოვნას: თამაზ გოგოლაძე – ადამიანი და მეცნიერი

ანოტაცია

სტატია წარმოადგენს გარდაცვლილი თამაზ (თაზო) გოგოლაძის (1986-2025) — ეპიგრაფიკისა და დიპლომატიკის სპეციალისტი გამორჩეული ქართველი ისტორიკოსის — პირად და სამეცნიერო ხსოვნისადმი მიძღვნილ წერილს. გოგოლაძე, რომელიც 39 წლის ასაკში ნაადრევად გარდაიცვალა, ისტორიის დოქტორი იყო და მუშაობდა კორნელი კეკელიძის სახელობის საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნულ ცენტრსა და კავკასიის უნივერსიტეტში, სადაც რამდენიმე სასწავლო კურსს კითხულობდა. განსაკუთრებული შრომისუნარიანობით გამორჩეულმა მკვლევარმა 2009 წლიდან 2025 წლის შუა პერიოდამდე დამოუკიდებლად ან თანაავტორობით თითქმის სამოცი ნაშრომი გამოაქვეყნა, მათ შორის თრიალეთისა და ქვემო ქართლის ლაპიდარული წარწერების მნიშვნელოვანი კორპუსები, რომლებიც დარგისათვის აუცილებელ საცნობარო გამოცემებად იქცა. მისმა მრავალმა კვლევამ სამეცნიერო მიმოქცევაში ახალი, მანამდე გამოუქვეყნებელი პირველწყაროები შემოიტანა. მისი თავდადება და შეუპოვრობა განსაკუთრებით აღსანიშნავი იყო ჯანმრთელობის პრობლემების ფონზე; კვლევითი საქმიანობა არქივებით არ შემოიფარგლებოდა და რთულ საველე სამუშაოებსაც მოიცავდა, რომელთა დროსაც მან მნიშვნელოვანი აღმოჩენები გააკეთა. სამეცნიერო მიღწევების გარდა, თამაზ გოგოლაძეს კოლეგები იხსენებენ როგორც გულისხმიერ, ხელგაშლილ და ერთგულ მეგობარს. ავტორი პირადი მოგონებებით წარმოაჩენს მის ხასიათს — შრომისმოყვარეობას, თავმდაბლობას, ინტელექტუალურ დამოუკიდებლობასა და ოჯახის და მეგობრებისადმი ერთგულებას. თამაზ გოგოლაძის ნაადრევი გარდაცვალება მძიმე დანაკლისია ქართული მეცნიერებისათვის, განსაკუთრებით ეპიგრაფიკისა და ისტორიული წყაროების კვლევისათვის, ასევე ყველასათვის, ვისაც მისი პირადად გაცნობის ბედნიერება ჰქონდა.